طبق کتوب عباس عزافی عراق

۱-البو عبادی                   ۲-البو عبد الشیخ               ۳-البو عبود

۴-البوفیصل                     ۵-البو علی                       ۶-البو عامر

۷-البو عربید                    ۸-البو عتگیه                       ۹-البو عرار(البوصبیح)

۱۰-البو بنیدر                 ۱۱-البو جویسب                   ۱۲-البو محمود(محمودی)

۱۳-البو مبادر                ۱۴-البو سلیم                       ۱۵-البو مطارید

۱۶-البو نعیم                 ۱۷-البو نصری                       ۱۸-البو نویصر

۱۹-البو شرهان            ۲۰-البو طهیر                         ۲۱-البو ثوامر

۲۲-البو عبید                ۲۳-البو عماره                        ۲۴-البو بالد

۲۵-البو دیله                 ۲۶-البو حاج غدیر                   ۲۷-البو حمود

۲۸-البو اسحاق           ۲۹-البو کعب کرم                    ۳۰-البو خواصر

۳۱-البو کوام               ۳۲-البو فلیحات                       ۳۳-البو اشمال

                                 بیرق عشیره البو محمود الدریس

اشراف محمودی (بیت کعب ادریس)

بیت غانم

بیت بشیر

بیت هالوب

یکی از عشایر پر جمعیت ساکن در کعب عشیره البومحمود میباشد که این عشیره ساکن در مناطقی

همچون المحمودیه بغداد و سیبه و کرکوک وبحرین که بسیاری از انان با نامه ای از سوی شیخ خزعل وارد ایران

شدند معمولا مردم این طایفه در آبادان در طایفه ی ادریس ساکن شده اند که مردم عرب آن ها را به

*المحمودی* میشناسند

که در شناسنامه با فامیلی همچون محمودی- المحمودی - آلبومحمود- سلچ محمودی-ال بشیر-بشیری-

البوغانم- غانمی - هالوبی میباشند .

محل اسکان این طایفه در روستای سلچ ایسگاه 7 آبادان تا آن ور خرمشهر که به همجواری عشیره بغلانی

 میباشد و  ساکن در بهمن شیر تاخیابان کریمی در دست شیخ مهدی محمودی بیت بشیر عده زیادی

محمودی های ساکن المقیطیه اروندکنار در دست شیخ محمد بن عیسی بن دانوک بن عبدلله بن ابراهیم بن

عبدلمولی بن محمود بن حاج فارس البومحمود میرسد که این یک بیت از محمودی میباشد که درکنار روستای

شطیت ساکن میباشند

البته خیلی از  محمودی های آبادان به نسب فامیل خود را دریس یا دریساوی گذاشته اند وباید اشاره شود در

شجره نامه بعضی ها عشیره المحمودی آن ها را بعنوان بازرگان به ایران آمده اند.

رنگ بیرق عشیره محمودی زرد رنگ که بروی آن

نوشته شده عشیره

                                                                          عشیره البو محمود

                                                                                                   ادریس کعبی

         آلبومحمود (بیت آلبوغبیش)

به گفته بزرگ بیت محمود

یکی از عشایر ساکن در روستاهای اطراف ماهشهر حدامه - مکسور - حچه مدینه البومحمود میباشد

که این عشیره معمولا با فامیلی  آلبوغبیش و محمودی اصل زیر نظر حاج قاسم

طبق شجره نامه ای که در دست شیخ منصور میباشد این عشیره حدود 600شتر به حضرت علی برای جنگ

جمل اهدا کرد .

پرچم این طایفه سبز و بروی آن نوشته شده آلبومحمود بیت البوغبش

محل سکونت عشیره محمودی در دیگر مناطق

معمولا مردم این طایفه چه بعد از جنگ و قبل از ورود خود طبق آمار کشوری ساکن مناطق دیگر کشور 

بوده اند روستای عرب محمودی که در شمال کشور بابلسر میباشد که همان محمودی هایی اند

که در جنگ 8ساله وارد شمال شده اند و روستای محمودیه در یزد که از آثار باستانی آن قلعه ی

محمودی میباشد و واسه ی اطلاعات بیشتر در سایت های اینترنت موجود میباشد و روستاهای کثیری

که در استان فارس همچون فسا و جهرم زرقان و ... مملو از مردمان این طایفه اند که 1000سال

پیش با خلیفه عمر به ایزان حمله کردند که اسناد آن در کتب ایلات و عشایر عرب خمسه میباشد

واسه قید اطلاعات بیشتر از جنگ و... در نظرات بیان شود

بر گرفته از کتوب عربی کشور عراق

شلقبائل العربیة فی الاحواز

تعود هجرة‌ القبائل العربیة الی خوزستان إلی ما قبل ظهور الإسلام بأکثر من الف عام. فقد جاء فی کتب التاریخ أن بعض القبائل العربیة قد دخلت ایران فی عهد داریوش الکبیر (القرن السادس قبل المیلادی) وقد توغلت فی جمیع انحاء الامبراطوریة الإخمینیة آنذاک[4].

وبعد الفتح الاسلامی (16 هـ.ق)، دخل العرب المسلمون خوزستان وسکنوا سائر أنحاء الولایة مثل: شوش (السوس)، وجندی شابور، وشوشتر (تُستر)، وکور الأهواز، ورامهرمز[5].

ویمکن حصر تلک القبائل وفروعها الیوم فی تسع قبائل، تضم کلٌ منها عشائر وطوائف و بیوتاتٍ عربیة متعددة، وهم:

1- قبیلة کعب

و ینتسب الیها کلٌ من عشیرة «الأجود» التی تقطن جنوب شرق الأهواز، وعشیرة «بریهه» فی الحویزه والأهواز. وعشیرة «البعیجات» فی مدینة بستان، وعشیرة «البغلانی» فی آبادان، و«الجبیرات» فی ناحیة مینا و(میان‌آب)، وشرق نهر شاوور، و«الکواسب» فی شادغان (دورق)، و«آل‌حاجی» فی میناو والشوش، و«حردان» فی الاهواز وسوسنغرد (الخفاجیة)، و«حزبه» فی الاهواز، و«الخنافره» فی شادغان و«الدیّات» غرب نهر الدز والکرخه، و«دُبیس» فی میناو والکرخه. و«رَکاض» و«آلبوحتیَّه» و«جاسبی» عند سفوح جبال ایلام و پشتکوه، و«زبید» عند سواحل نهر الدز، و مدینة الشوش و رامهرمز و الاهواز، و«زغیب» فی ناحیة میناو ونهر الدز، و«الزویدات» فی سوسنگرد و خرمشهر، و (البوغبیش»، فی شادگان و خرمشهر و الاهواز، و«المقدّم» أو «المجدَّم» فی شادگان و خرمشهر والأهواز، و«آل کاسب» فی خرمشهر و آبادان»، و «آل نصّار» فی اروند کنار و آبادان، و«إدریس» فی شادغان و بندر ماهشهر و آبادان.

2- قبیلة ربیعة

وتنتسب الیها العشائر والبیوتات العربیة التالیة:

«بنی أسد» فی الحویزه‌و سوسنغرد و شادغان و الاهواز و آبادان، و«الباوَّیه» فی جنوب الاهواز، و شرق بهبهان، و«البکاکرة» فی جزیرة مینو و آبادان و خرمشهر« و«الجامع» فی خرمشهر و شادغان، و«الحلاف» فی سواحل نهر الکرخه، و«حِمید» فی الأهواز و رامهرمز و بهبهان و«الخواجات» فی خرمشهر و الحویزه والأهواز و«الذهبیات» عند سواحل نهر الکارون.. و«آل ربیعی» فی شادغان، و«الزرقان» فی شرق الاهواز فی منطقة الزرقان، و«سلامات» فی الاهواز، و«المیّاح» فی الأهواز و خرمشهر و آبادان.

3- قبیلة تمیم

و ینتمی الیها کلُّ من «إماره» فی شادغان و خلف آباد، و امیدیه و هندیجان والاهواز، و«العُریض» الذین استوطنوا سواحل نهر العُریض المتفرع من نهر الفیلیة فی خرمشهر، و«البوبصیری» فی خرمشهر و آبادان، و«اهل الجرف» أو «الجرفیه» فی الحویزه و دشت آزادگان، و«بنی زهید» فی ناحیة خلف آباد و بندر ماهشهر، و«الشریفات» و«الغَزَّی» فی اهواز و هندیجان والکرخه، و خرمشهر، و«بنوالعم» وهم «بنوحنظلة» هاجروا الی خوزستان قبل ظهور الإسلام.

تقع شرقی قریه سهمو الغربیه مسافه 4 کیلومترات و غربی قریه بندوه مسافه 5 کیلومترات یفصل بینهما و بین قریه صروباش التابعه لآل حرم ، الخور تحتوی علی 80 منزلا مبنیا بالاحجار و الطین و یوجد بها حصن قدیم لشیخ صقر التمیمی سکانها سنیون شافعیو  المذهب ینطقون اللغه العربیه.

آل بو احمد – آل بو خلیفو -  آل بو عبیدان – آل بو یوسف – آل بو حسین یوسف – آل بو حماد – آل بو محمود – آل بو محمد عبدالله – آل بو صالحی – آل بو اسماعیلات .

     بساتین النخل :

نخل بو خلیفو – نخل آل بو عبیدات – نخل آل یوسف – نخل آل بو احمد – نخل آل بو حماد – نخل آل بو محمود – نخل آل بو صالحی نخل حسین یوسف – نخل محمد عبدالله .

المصدر : تاریخ عرب فارس

الشرقي في مدينة عبادان .

17- السادة فى العمارة: هذه العشيرة وردت من الحجاز سنة 1213ه أيام امارة المنتفق وتولت رئاسة (البهادل) العامة. وتوالوا. وكانت لهم المكانة أيام نامق باشا وبعضهم ولي عضوية مجلس الادارة. وكانت مهمتهم التزام بعض الاراضي من الحكومة.

ومن أفخاذ هذه العشيرة:

1- آل السيد هاشم.

2- آل السيد نور.

3- آل السيد مشكور.

4- آل السيد يوسف.

5- آل السيد شريف.

6- آل السيد محمد.

هذا. ومن السادة من مر ذكرهم فى هذا المجلد وسابقه. ومنهم مجموعات صغيرة أو بيوت وعشائر قليلة منهم (البو محمود)، و (العواودة)، و (البو خميس)، و (الزوامل)، و (القصار)، و (الطوال)، و (الصعبر). و(الرجيبيون) أو (الرجيبات) فى أنحاء كركوك وبعقوبة... وبيوت مالت الى المدن وليس لها عشيرة مشخصة. ومثل هؤلاء متحضرون لا محل لذكرهم هنا.

وذكر لي معالي الاستاذ السيد صادق كمونة أن لديه مشجراً فى (الصعبر). والامل أن ينشر لينكشف ما عندنا.

نقشه فتوحات اعراب توسط رخمت الله خلیفه عمر

_{عرب که یکی از ایلات پنج گانه خمسه فارس مباشد}

_{۱-ایل عرب  (عربی زبان)}

_{۲-ایل باصری (فارسی زبان)}

_{۳-ایل نفر (ترکی زبان)}

_{۴-ایل بهارلو(ترکی زبان)}

_{۵-ایل اینارلو(ترکی زبان)}

_{مردمان فسا}

<sub>شعبه سا می

پس از ظهور وتوسعه سرزمینی اسلام ،گروههایی از طوایف عرب شبه جزیرة عربستان و عراق به فارس وارد شدند و در كنار شهـرها ومراكز حكومتی آن سكنـی گزیدند از جمله ی این اعــراب طوایف شیبانی ،جبـّاره (كوچی) و باصری بودند كه شهرستان فسا را به عنوان منطقه ی قشلاقی خود بر گزیدند . این طوایف ، مانند سایر اعراب به شعبــة سـامی ازگروه نژادی سفید تعلق دارند . طوایف عرب فارس بعد ها ودر دوره قاجاریه توسط قوام الملك شیرازی به همراه طوایف: اینـالو ، بهـــارلو، نفــر و باصــری ، ایل خمسه ( پنجگانه ) را تشكیل دادند ولذا به عرب خمسه مشهور شدند.در دوره پهلوی این طوایف پس از مدتها كوچروی به اجبار و برخی نیز به اختیاریكجا نشین گردیدند . امروزه اكثریت جمعیت برخی از روستاها وبرخی از محلات شهر فسا را مانند حیدر آباد ، مهدیه ،كوی سلمان ، دهكدة طالقانی و … را اعراب به خود اختصاص داده اند .

تیره های مختلف عشایر طایفه ی عرب كه اكثریت آنهادر شهر فسا وبخشهای تابعه اسكان یافته به شرح زیر هستند :

لبردانی – لبوشرف – عزیزی – بهلولی – فارسی – آل سعدی – میركی – ولیشاهی – پیرسلامی – عبدالرضایی – علیمرادی– شیری – كوچی – مزیدی – فسایی نیا – قوهستانی – چگنی – محمد رضایی و هندی .

این تیره ها از بنكوهای ( زیرتیره ها ) مختلفی تشكیل شده اند كه برخی از آنها عبارتند از :

صبوری – كریم داری– بهرامی – جاویدی – سلیمی – بیژنی – صفرخانی – قاسم خانی – محمدرضایی – قنبری – ولی خانی – شاهسوند – اولاد ثانی – اولاد نوروز – ادهمی – اولاد حسینی –آل محمود– خلج – هاشم خانی – شیبانی – شیرازی – نظری – عاشوری – رمضان لی – كله خوشی – چكن آجلی – محمودی – بدوی .

و هنوزگروهی اندك ازعشایر طایفة عرب در مناطق مختلف شهرستان فسا به صورت كوچرو و نیمه كوچرو زندگی می كنند ، مانند مناطق شیبكوه ( احمد آباد ،چاه قوچ، پشت چك ،حسین آباد) ، نوبندگان ( بیخی دراز – آب گرم – شوراب ) ، ششده ( زنگنه ) و در مناطـق مركزی فسـا

( دودج آباد – چاه پهن – زیتونك – شرق كهنكویه – گردنه ی بارشلو – گودبنه و … )

بجز دو شعبه ی نژادی هند و ایرانی ( آریایی ) و سامی ( اعراب ) از نژاد سفید كه در فسا ساكنند می توان به حضور اقوام لُر نیز در این شهرستان اشاره نمود . توضیح آنكه در دوران فرمانروایی كریم خان زند ، وی گروهی از طایفة چهارلنگ بختیاری به نام « لرنوتركی » را در منطقه ی‌تنگ كرم و روستای كنكان از بخش شیبكوه سكنی داد ، كه بعد از وفات كریم خان علی رغم بازگشت مردمان این طایفه به منطقه اجدادی خود ، گروهی از آنان در فسا مانده و شغل كشاورزی اختیار نمودند . این افراد بزودی در فرهنگ بومی فسا مستحیل گردیده به نحوی كه امروزه كمتر اثری از فرهنگ و زبان لُری در میان آنها باقی مانده است .

نژاد سیاه ‌:

نوعی از نژاد سیاه با منشأ آسیایی دارای موهای مجعد – بینی پهن – لبهای كلفت از قدیم الایام در شهرستان فسا زندگی می كردند كه فسائیان به این مردمان كولو (بر وزن هُلو ) می گویند . كولوها در گذشته ای نه چندان دور دارای آداب ورسوم ، فرهنگ و از جمله رقص خاصی بوده اند كه امروز كمتر اثری از آن یافت می شود . از مراكز تجمع كولوها درزمان گذشته منطقة فیروزادمرد ( فیروز آزاد مرد )بوده و دربرخی از روستاها نیز محلاتی را به خود اختصاص داده بودند كه به محلة كولوها مشهور بودند .

از محققان خارجی دیولافوآ ضمن بررسی جمجمه های سیـاه پوستـان ایرانی ، این سیا هان را بازمـانـدگان سیا هان ساكن در نواحی جنوبی ایران دانسته و معتقد است این گروه نژادی در اثر مهاجرت و جنگها به مناطق دیگر كوچانیده شده اند . بسیار شایسته است كه محققــانی به امر جمـع آوری ،تـدوین و ثبت آداب ورســوم ، تاریخچـه و فـولــكــلور این انسـانهای شـــریف و سخت كوش اقدام و با انتشار آن گامی ارزشمند در راستای باز شناسی وتكمیل مطالعات قوم شناسی در ایران بردارند.

نژاد دورگه ( زرد و سفید )

نژاد شناسان گروه نژادی مردمان شمال شرق ایران ( آسیای مركزی – تركستان ) را دورگه سفید و زرد دانسته اند . لذا اقوام ترك از نظر نژادی در این گروه قرار می گیرند .

بیشتر ترك زبانان شهرستان فسا به ایل اینالو ( اینان لو – اینال لو – عینا لو – ایمان لو و … ) تعلق دارند . محققان خاستگاه این ایل را تركستان دانسته و قول مشهور بر این است كه در زمان حكومت مغولان به فارس آمده اند . افراد ایل اینالو از بدو ورود به ایران در سطوح لشكری دولتهای صفویه ، افشاریه و زندیه حضور داشتند.تا اینكه افراداین ایل در سال 1293 یا 1295 هجری قمری ( دوران ناصرالدین شاه ) به دلیل سركشی و دست اندازی به مناطق همجوار در دشت قره بلاغ (چشمه سیاه) سكنی داده شدند . كه به برخی از آنان نیز به مرور ایـّام در سایر نواحی فسا نیز پراكنده گشتند مانند سكّزی ها در هارون وسكـّز ، ایران شاهی های ساكن سنان و …

ایل اینالو از تیره های مختلفی تشكیل شده كه مهمترین آنها به گویش تركی عبارتند از :

امیرحاجی لو – اسلام لو – افشار اوّشاغی – ایران شاه لو – بولاغلی (بُلاغی) – بایات (بیات) – چارداچریك – چیان – دادبیگلو – دهولی – دیندارلو – رئیس بگ لو – زرند قل لی – زنگنه – محمود بیگ لو – باغیم لو – سوروگ لو – سكّز – قورت – قورت بیگ لو – قره غورا – چغیلی – گررایی لو – گؤگ پر .

از دیگر قبـایل تــرك زبان كه در عهد صفــویه به فســا آمده اند می توان به طــایفه ذوالقـــدر ( بؤلقدر – تولگدر ) اشاره نمود كه محتمل است برخی از ذوالقدرهای ساكن فســا و نواحی دیگر با این قــــوم بی ارتباط نباشند (23)

در میان اتحادیه ایلی « ایل خمسه » دوتیره ی پیر سلومی و عبدالرضایی وجود دارد كه به ترتیب به زبان تركی و فارسی سخن می گویند ولی با وجود این تفاوت زبانی، آنها را جزء طوایف و تیـره های عـــرب به شمـــار می آورند . كه دلیل آن را باید در نحوة شكل دهی ایل خمسه جستجو كرد . بدین لحاظ كه در زمان ایجاد ایل خمسه ، تیره های مستقلی كه از طوایف مختلف در این شهرستان سكنی داشتند بالاجبار و برای جلوگیری از درگیری های قومی بوسیله حكومت وقت زیر نظر طوایف بزرگ مانند عرب . باصری و...ایل خمسه قرار گرفتند كه بدلیل این حاكمیت ایلی، برخی نویسندگان در دوره های بعد ندانسته این تیره ها را عضو نَسـَبی ایل قلمداد كرده و بدین ترتیب این موضوع گسترده شده است . در صورتی كه برخی معتقدند از نظر علمی بایداین قبیل طوایف را به عنوان طوایف همجوار شناخت</sub>

              _{ایلات خمسه فارس}

_{ایل عرب}

_{باید دانست که ایل عرب فارس جماعتی ازاعراب بادیه ،نجد و عمان و یمامه عربستانند که در}

 _{زمان خلفای بنی امیه و بنی عباس بلکه از صدر دولت علیه اسلام دامت شوکتها برای تسخیر}

 _{مملکت فارس و نظم نواحی آن با عیال و مواشی آمده بهعادت خود در چادرهای سیاه زمستانه و}

 _{تابستانه در دشت و کوهستان آمد و شد کنند. قشلاق آنها نواحی بلوک سبعه ورودان و احمدی و}

 _{ییلاق آنها بلوک بوانات و قنقری و سرچاهان باشد.و زبان این گروه از زبان عربی اصلی بیرون}

 _{رفته و جز لهجه عربی برای آنها باقی نمانده است.و ایل عرب  در اصل دو ایل می باشد . یکی}

 _{عرب جباره و دیگری  عرب شیبانی است .}

_{عرب شیبانی شامل طوایف زیر می باشد}

 _{ال سعدی-الوانی-بنی عبدالهی-حسانی-خوشنامی-درازی-عبدالیوسفی-عمله-فارسی-لبوحاجی-}

_{میرکی-ولی شاهی-تکریتی-میش مست-پلنگی-}

_{عرب جباره شامل طوایف زیر می باشد.}

_{لبو محمدی-لبوغنی-لبو شرف-شیری-مزیدی-کوچی سفری-کوچی لر-فسایی نیا-کوچی علی}

_{مرادی-نقدعلی-عزیزی-کوچی عبدالرضائی-جابری-قوهسانی-بهلولی-سادات کل-قنبری-}

_{شهسواری-سادات موسوی(حاج سید کوچک)-سادات موسوی(اتشی)-سادات ال علی}

_{-سادات حسینی-آل محمود-چریگلی عیسای}

_{ایل باصری می باشد .}

_{اسامی تیره های باصری عبارتند از :}

_{۱- کلمبه ای ۲- لبو موسی ۳- عبد اللهی ۴- جوچین ۵- فرهادی ۶- کرمی}

_{۷- ظهرابی ۸- آل قلی ۹- علی شاه قلی ۱۰- حنایی ۱۱- علی قنبری ۱۲-}

_{سروستانی ۱۳- ایل خواست ۱۴- بالا ولایتی}

_{عده ای از آنها به دامپروری و پرواربندی اشتغال دارند زنهای ایل باصری در}

_{بافندگی فرشهای پشمی از نوع قالی و جاجیم تخصص دارند و قسمت عمده آنان}

_{به بافت اینگونه فرشها سرگرم هستند.}

 _{سرشناسان ایل باصری عبارتند از آقایان حسین علی خان - فرج الله خان -}

_{امیر حسین خان - شاهپور خان ضرغامی و حاج علی نقی و حاج غلام محمدی}

_{و حاج بهادر و دیگر برادرانش فرزندان حاج عبد الحسین استوار- مرحوم سیف}

_{اله مرادی و علی خان بصیرت فرزند یعقوب علی}

 _{طوایف ایل عرب و طوایف همجوار ایل عرب که در}

_{شرق فارس سکونت دارند به شرح زیر می با شد.}

_{۱-لبو محمدی(ع)۲-غنی(َع)۳-شیری(ع)۴-مزیدی(ع)۵-کوچی صفری}

_{(َع)۶-جابری(ع)۷-نقدعلی(ع)۸-پیرسلامی(ع)۹-لبردانی(ع)۱۰-}

_{قو هستانی(ع)۱۱-عزیزی(ع)۱۲-بهلولی(ع)۱۳-شهسواری(ع)۱۴-}

_{چرگلی(ع)۱۵-عسائی(ع)۱۶-سادات کل(ع)۱۷-قنبری(ع)۱۸-}

_{لبو شرف هندی(ع)۱۹-درازی(ع)۲۰-صباحی(ع)۲۱-کتی(ع)۲۲-}

_{عبدولیوسفی(ع)۲۳-عمله(ع)۲۴-لبو حاجی(ع)۲۵-عمادی(ع)۲۶-}

_{پلنگی(ع)۲۷-ولیشاهی(ع)۲۸-الوانی(ع)۲۹-خوشنامی(ع)۳۰-}

_{حسانی(ع)۳۱-تکریتی(ع)۳۲-حنائی(ع)۳۳-آل سعدی(ع)۳۴-}

_{عبدلرضائی(ع)۳۵-چگنی(ع)۳۶-سادات موسوی حاج سید کوچک(ع)}

_{۳۷-سادات موسوی آتشی(ع)۳۸-سادات آل علی(ع)۳۹-سادات میرزا}

_{بیگی(ع)۴۰-سادات عمله(ع)۴۱-عرب گاومیشی(ع)۴۲-زرگر(ع)۴۳}

_{کوچی علی مرادی(ع)۴۴-کوچی عبدولرضائی(ع)۴۶-میرکی(ع)۴۷-}

_{شکاری(ه)۴۸-مهاری(ه)۴۹- قرائی(ه)۵۰-شاه سون(ه)۵۱-لبوحسینی}

_{ساکن کوشک مولا(ه)۵۲-آربز(ه)۵۳-تاتی(ه)۵۴-چاهکی(ه)۵۵-چهارراهی}

_{(ه)۵۶-جشنی(ه)۵۷-لشنی(ه)۵۸-تربر(ه)۵۹-بوربور(ه)۶۰-بن سرخی(ه)}

_{۶۱-اردال(ه)۶۲-زغالی(ه)۶۳-کریچه(ه)۶۴-حسانی ساکن هرات یزد(ه)۶۵-}

_{طوطکی ساکن هرات یزد(ه)۶۶-سلیمانی(ه)۶۷-شاه سون ساکن اطراف نیریز.}

_{۱-(ع)عرب می باشند}

_{۲-(ه)همجوار می باشند}

بیان داستان اشتباهات آقای حامد کنعانی

طایفه محمودی ساکن در شیراز از طوایف عرب خمسه میباشد

اثباتش در کتب آفای هوشنگ سهام پور و بنده که از طایفه محمودی هستم

در بابلسر و فسا وآبادان با مشایخ محمودی صحبت کردم

مجتبی محمودی

توفیق و مکی تمام شب در خواب بودند. این خواست فواد بود،او گفت که ما نمی خواهیم در کازرون زیاد توقف کنیم ،اگرتوانستیم رسول را دستگیر کنیم زود از شهر خارج می شویم . برای همین هم این دو باید خوب بخوابند. از سرنشینان سواری آریا شاهین زرد رنگی که از کوت الشیخ بسوی شهر کازرون می رفت،این تنها رضا بود که در کنار راننده شب را نخوابید، آنها تمام وقت را در تاریکی جاده ی ساحلی بی وقفه راندند.هوای ابری وگرفته آسمان آن شب بر فضای ذهنی آنان همانند چتری برافراشته شده بود .یاد صادق و دوران کودکی اش وسپس قتل فجیع او،دستگیری رسول، قد خمیده سید طالب و آه مادر مقتول بسان تابلوهایی بر صفحه ذهن فواد نقش می بست. رضا که دو چشمی نگاهش به فواد بود تا پشت فرمان بخواب نرود،مرتب برای او سیب و پرتقال پوست می گرفت و بخوردش می داد.گاهی هم ترانه" میحانه میحانه"ی آغاسی را میخواند و از روی عمد کلمه ایی را بد تلفظ میکرد وفواد هم زود عکس العمل نشان می داد وتلفظ صحیح آن کلمه به زبان عربی را برای رضا میگفت.رضا این کار را می کرد تا فواد پشت فرمان نخوابد.
تابلوهای کنار جاده که مسافت مانده تا مقصد را نشان میدهند،بسان پرندگان دریایی می مانند که مژده نزدیکی ساحل را برای دریانوردان می آورند.دیدن این تابلوها فواد را بیشترخوشحال می کرد. حالا آسمان کاملا روشن بود وخورشید هم از پشت ضلع شرقی بلندی های کوه بالا* کم کم بالا می آمد و نور آن چشم های بسته وخواب آلود توفیق ومکی را می آزرد،دست آخررضا آن دو را بیدار کرد. مکی تا چشم باز کرد پرسید: چقدر به برازجون مانده؟
رضا گفت: کجایی ولک،دو ساعته که برازجون را پشت سر گذاشتیم.
از اینکه به شهر کازرون نزدیک می شدند همگی خوشحال بودند چرا که جستجوی چندین ساله مردم شهر برای یافتن رسول داشت به نتیجه می رسید.
سید طالب پدر مقتول نزد تمامی مردم شهرازاحترام بالایی برخوردار است او از سادات آلبوبلیم منطقه محرزی بود که در جوانی به شهر آمد.سالها بعد صادق تنها فرزندش متهم به همکاری با یک گروهی شد که در رأس آن خیلی ازشیوخ عرب قرار داشتند.هدف آن گروه دفاع از حقوق مردم عرب بود اما ساواک آنها را متهم به اقدام علیه امنیت ملی و شخص شاه کرد وبعدها ساواک خیلی ها را دستگیر و برای آنها پرونده سازی کرد. سه تن از شیوخ سرشناس عرب یعنی شیخ دهراب وشیخ محی الدین وشیخ عیسی المذخور* تیرباران وخیلی از جوانان روشنفکرمنطقه روانه زندان شدند.شاه هم شخصا ازعناصر نفوذی وجاسوس ساواک که بیشتر عرب بودند قدردانی کرد.آن زمان سید طالب توانست پسر تحت تعقیب خود را بهمراه زن وبچه هایش به آن ورآب* برساند و مستقیم او را نزد عمو زاده های خود که در نخلستانی در حومه شهر بصره عراق زندگی می کردند ببرد و شب بعد بی سر و صدا به کوت الشیخ بازگردد.خبر سلامتی صادق وبچه هایش همه را بسیار خوشحال کرد و سید طالب از اینکه توانست فرزند خود را از دست ساواک نجات دهد به خود می بالید، اما خوشحالی سید طالب و خانواده اش طولی نکشید چرا که ساواک آن بچه یتیمی را که در خانه سید طالب بزرگ شده بود مامور قتل فرزند فراریش می کند و رسول بعنوان مبارزی که تحت تعقیب ساواک است به بصره می رود،چند ماه بعد رسول توانست دوست خود را به نخلستانی نزدیک مرز ایران و عراق بکشاند و او را غافلگیر کند،سپس سر بریده صادق را درون کیسه ایی گذاشت و به ایران باز گشت.
یک هفته بعد جیپ لاندیورسبز رنگ ساواک وارد نخلستان کوت الشیخ شد وجلوی خانه سید طالب ایستاد و دو مامور ساواک پس از رسید گرفتن از سید طالب سر بریده فرزندش را جهت دفن به او تحویل دادند.بجز ننه صادق زایر حاچم نگهبان چرداغ کوت الشیخ هم ازاین ماجرا خبردار شد او بهمراه سید طالب در تاریکی شب به قبرستان رفت و سر بریده صادق را با هم در آنجا خاک کردند.
زایرحاچم میگفت که ساواک این کار را کرد تا ترس ودلهره ایی در دل مردم بیاندازد،آن زمان خبر قتل فجیع صادق بدست رسول درسرتاسر منطقه بسرعت پیچید .رسول هم هرگز به بندر بازنگشت و دیگر کسی او را ندید.
بجز رضا که رسول را ندیده بود بقیه سر نشینان آریا شاهین قیافه رسول را در ذهن خود داشتند،رضا محمودی پسر ارشد آقای محمودی کارمند اداره گمرک بود زمانی که آقای محمودی بهمراه خانواده اش از شیراز به بندر آمد از آن ماجرا تنها یکسال می گذشت در آن زمان مردم از ترس ساواک یواشکی وبا احتیاط از تیرباران شدن شیوخ خود و قتل فجیع صادق یاد می کردند و خوانندگان محلی نیزبه یاد اعدام شدگان در مجالس وجشن های عروسی شعر حماسی می خواندند.
آقای محمودی دوست صمیمی شیخ ناصر بود.یکبار شیخ ناصر جلوی افراد عشیره خود از انسان دوستی ومردانگی او تقدیر کرد و به افراد عشیره خود گفت که آقای محمودی وفرزندانش ازامروز ببعد از افراد عشیره ما هستند. آقای محمودی ضمن تشکر به شیخ ناصر گفت که مادرم از عربهای بخش جره و بالاده* شهر کازرون است. شیخ ناصر هم به شوخی گفت: ثلثین الولد عن خاله.*
با بیداری مکی و صدای زمخت او مسافران جوان خود را در ورودی های شهر کازرون یافتند.این شهر در پایه کوه بالا منظره ایی جذاب و بسیاردیدنی داشت.فواد ماشینش را جلوی کافه ایی در ورودی شهر پارک کرد وهمگی داخل آن کافه شدند. رضا از مدیر کافه اجازه خواست تا از تلفن استفاده کند و دست به جیب خود برد وشماره تلفن خانه عمویش را آماده کرد سپس به آنجا زنگ زد و خبر رسیدن خود و دوستانش را به عمویش رساند.
بخواست عموی رضا ماشین داخل خانه پارک شد چرا که ماشین نمره اهواز را داشت وعموی رضا هم برای احتیاط گفت که با این ماشین داخل شهر نروید.
ساعتی بعد رضا و توفیق دوتایی بیرون رفتند تا منطقه را خوب شناسائی کنند وازدرستی آدرس رسول مطمئن شوند.
غروب که شد آریا شاهین زردرنگ انها ازمنزل عموی رضا از محله محل بازارشهر کازرون خارج شد و به سوی محله کوزه گران آن شهر که خانه رسول در آنجا قرار داشت براه افتاد، سر کوچه مکی پشت فرمان در انتظار ماند،رضا وتوفیق وبه فاصله چند متری آنها فواد نزدیک خانه رسول شدند. توفیق زنگ خانه را به صدا در آورد. لحظاتی بعد خود رسول درب خانه را باز کرد. رضا خواست رسول را یکجوری مشغول کند اما فواد که رسید سریع رسول را شناخت وبیدرنگ او را محکم گرفت. توفیق هم دست های او را محکم به پشت بست. رسول مات ومبهوت شده بود وصدایی از خود در نیاورد، انگار که سالهاست درانتظار چنین لحظه ایی بود. توفیق رسول را روی شانه خود انداخت و بطرف ماشین دوید.مکی که همه چیز را تحت نظر داشت سریع دربهای ماشین را باز کرد و پشت فرمان پرید.
توفیق حسابی به هیجان آمده بود و مرتب به فواد می گفت که بگذار همین جا خلاصش کنیم.این جانور رو برای چی با خود ببریم.شما فقط به من اجازه را بدهید .فواد گوش به حرفهای توفیق نداد و از مکی خواست که آنها را هر چه سریعتر از شهر خارج کند.
از شهر که دور شدند فواد دست زیر صندلی راننده برد ویک بطری پر از آبی از زیر آن در آورد سپس از رسول خواست که آنرا بخورد. رسول حسابی ترسیده بود گمان کرد که فواد می خواهد به او سم بخوراند برای همین هم به گریه افتاد ومرتب قسم میخورد که من بیگناهم.
فواد گفت: نترس رسول،آب را بخور!،ما قصد کشتن تو را نداریم اگر می خواستیم این کار را جلوی خانه ات میکردیم. رسول فواد را باور کرد چرا که او را از کودکی می شناخت ومی دانست که فواد اهل دوز وکلک نیست،سر خود را به طرف فواد جلو آورد تا بطری را روی لبانش بگیرد.آب را تا آخر سر کشید و کم کم به خواب عمیقی فرو رفت.
مکی محکم به فرمان چسبیده بود وتخته گاز پیش می رفت او با چشمهای درشتش جاده را می کاوید.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
- کوه بالا نام کوهی که شهر کازرون در پایه آن قرار دارد.
- آن ور آب یعنی از مرز کشور خارج شدن.
- نام سه تن از شیوخ سرشناس عشایر عرب جنوب که به اتهام اقدام علیه شاه وامنیت ملی به اعدام محکوم و در روز شنبه ۲٣ خرداد ۱٣۴٣شمسی تیرباران شدند.
- بخش جره و بالاده منطقه عرب نشین اطراف شهر کازرون است.
- ضرب المثل عربی است که میگوید دو سوم پسر به دایی اش میرود.قصد اینکه پسر معمولا به دایی شبیه است.
- میحانه میحانه:ترانه ناظم الغزالی خواننده مشهور عراقی است که زنده یاد آغاسی آنرا نیزخواند.